|
| "YABANCI ROCK" kategorisi altına
|
|
|
| HAVE A NICE DAY BON JOVI
|
 |
Açıklama:
Bon Jovi''''''''nin yeni albümüne açılan ilk parçada güçlü akort patlamalarını, davul seslerini ve alaycı vokali dinlediğinizde sizde beliren ilk soru "bu parçanın adı "Have a Nice Day" olabilir mi?" oluyor. Çünkü ismine göre parça son derece sert kalıyor.
Bu uyumsuz etki tabii ki de bilinçli yaratılmış. Bon Jovi bu konudaki görüşlerini "Bu isim bu parçaya koyacağım ilk ve son isimdi" şeklinde açıklıyor. "Bu yolla yaratılmış ince bir ironi var. Bu şekilde isimlendirebilir ancak farklı bir yolla ele alabilirsiniz" Parça tüm albümün tonunu ifade ediyor. Albüm güçlüklerin üstesinden gelmek ve istekleri birazda hayatın sunduklarına bağlamakla yakından ilgili. Başka bir deyişle, albümde 13 parça Bon Jovi'''''''' nin sahip olduğu parlak kariyerinin temasına odaklanıyor. Özellikle "Have a nice day" parçası, sanatçının 2004 başkan seçimlerinde yaşadığı hayal kırıklığına meydan okuyan bir cevap niteliğinde. Sanatçı demokratik aday John Kerry''''''''nin destekleyicisiydi. Bon Jovi''''''''nin tarzında, şarkı yenilgilere karşı canlanan inancı, karşıtlıklara karşı mücadele eden iyimserliği ve sonuçlara rağmen inancı sağlam tutmayı öğütleyen bir koroya dönüşüyor. "Yapmak istemediğimi yapmayacağım/hayatımı yaşayacağım....dünya karşı çıktığında, "have a nice day" derim."
Gitarist Richie Sambora'''''''' ya göre, "Have a Nice Day", "Last Man Standing", ve "I am" gibi meydan okuyan parçalar yeni bir sosyal gelişmeye hitap ediyor: Rock&roll''''''''un dirilişi. "Bu albüm kesinkez Bon Jovi''''''''nin evrimini gösteriyor." diyor Richie. "Ancak aklımda yüksek sesli bir rock&roll albümü yapmak vardı. Aynı canlı performanslarda olduğu gibi bu grubun ruhunu yakalamaya çalıştım. Gerçekten agresif olmak istedim. Şimdi bizim için uygun olanın bu olduğunu hissettim."
Grubun hedeflerinin stüdyoda doğru gerçekleştirebilmesi için Bon Jovi, 2004 yılında "Yılın prodüktörü" olarak Grammy kazanan John Shanks ile irtibat kurdu. Shanks hakkında "Bu ödülü aldı çünkü zeki" diye düşüncelerini ifade eden Bon Jovi, albümün hazırlanış aşamasını şöyle anlatıyor: "Parçaları beraber yazdık ve davul düzeneğiyle hemen kayıt yaptık. John ve Richie gitarlarla ilgileniyorlardı. Ne davulcu ne de bas gitar vardı ve ben vokal yaptım. Daha önce hiç böyle bir kayıt yapmamıştım. Hiçbir şey kutsal değildi!. İlginç bir deneyimdi." Klavyeci David Bryan ve davulcu Tico Torres basçı Hugh McDonald ile birlikte kendi kayıtlarını da gerçekleştirdikten sonra Bon Jovi''''''''nin gözünde albüm bitmişti.
Ancak daha sonra fikrini değiştirdi. Parçaların söz yazma aşamaları çok kolay olmuştu. Bon Jovi geçen yıl ki albümü tekrarladığını hissediyor ve sözlerin bu derece çabuk oluşmasından sıkıntı duyuyordu. "Kendimi dolandırmış gibi hissediyorum" diyordu. "Kendini tekrar eden dört parça vardı ve kariyer hayatımda hiçbir zaman kendimi tekrar etmediğimden bu utanç verici olurdu. Sonuç olarak, "Novocaine", "Last cigarette", "Story of my life" isimli dört yeni parça yazdı ve başka parçalarındaki bazı sözlerle birleştirdi. " Örneğin "Bells of Freedom" "he/she kind of a thing" parçasından yola çıkarak oluşturulmuştu." diyor Bon Jovi. "Bundan nefret ettim. Bu koroda bundan daha fazlası olduğunu biliyordum"
Şarkı son haliyle Bob Dylan''''''''ın "Chimes of Freedom" parçasıyla aynı ismi taşıyor ve güneşin hala inananlarla parladığını savunuyor. Parça, son haliyle Bon Jovi''''''''nin tam olarak olmasını istediği gibi. " İnsanların bu parçayı seveceklerini umuyorum" diyor Bon Jovi ve ekliyor "Bu ne hit pop single ne de video olacağı anlamına gelmiyor. |
|
|
|
